Met haar albums "Runaway soul" en "Stages live" had Ruthie onze harten gestolen. Een onweerstaanbare mix van soul, blues, folk en gospel. Het enthousiasme voor deze cd's ging niet onopgemerkt aan Assen voorbij.Honderden mensen maakten kennis met haar muziek en zagen haar bv. live op "Take Root songs" in de Kolk. Hoe volg je al dat fraais op ? Met deze nieuwe schijf getiteld "The phenomenal". Deze titel slaat uiteraard niet op Ruthie Foster zelf maar toch ook een beetje wel ?!?  Al een paar weken geniet ik van deze bijzondere plaat. eerst was het even wennen aan die ietwat gewijzigde koers. De nadruk ligt wat meer op de soul ...die van soulsearching. (Marvin Gaye/Areetha).Voor de bluesliefhebbers valt er trouwens ook nog veel te genieten (Beaver Creek Blues & People grinnin' in your face) Ruthie zingt als vanouds en speelt gitaar, piano en de Wurlitzer (machtig mooi!) Uit de teksten blijkt wel dat Ruthie een heftige periode achter de rug heeft. Zij en haar partner Cyd Cassone gingen uit elkaar. In het eerste nummer "Cuz I'm here (and you're there)"  of in "Harder than the fall"  is dit alles duidelijk hoorbaar vind het zijn weerslag in een schijnbaar ingetogener maar wel meer onder je huid kruippende plaat. Want draaien 'moet' je deze plaat om langzaam maar zeker de stukjes  op hun plek zien te vallen. Ondanks alles heeft Ruthie nog steeds de zon in haar hart. "Heal yourself" is haar devies.  In dit  nummer kruipt Ruthie achter haar Wurlitzer orgel en is ze haar eigen psychiater een heerlijk draai-je-autoraam-maar-open nummer. In de Lucinda Williams track "Fruits of my labor" horen we de geest van "A change is gonna come" terwijl op de achtergrond een stelletje sensueel voorbij schuivelt. In het lome "Mama said" is er de countryblues met een fraaie harmonica van Dale Spalding. Ja en dan nog..."Phenomenal woman".Het is een gedicht van Maya Angelou. De boodschap hiervan is dat niet uiterlijke schoonheid maar het juist de kleine dingen zijn die een vrouw werkelijk fenomenaal maken (bv die onweerstaanbare lach). Mooi als je je als vrouw daarvan bewust durft te zijn...vrouw te zijn.  De laatste 2 nummers over vriendschap en de zoektocht naar jezelf zijn ontroerend en een prachtig staaltje soulsearching. Ruthie durft zichzelf helemaal bloot te geven zonder poeha en raakt je in je hart als mens & muzikant met deze fenomenale plaat. Ik schrijf het niet vaak maar... durf daar nou eens je soulmate mee te verrassen ! (GJG 9,5)