Howie's vorige album "Stop all the world now" sloeg destijds bij me in als een bom. Wat een klantenbestelling was (nogmaals bedankt Janine) en ik kon me niet beheersen door even snel de muziek te checken) had de weg naar mijn oren en gevoel snel gevonden. Het album kroop me onder de huid en heeft me nooit meer verlaten. Een van mijn top 5 albums van de laatste 10 jaar!! In al die tijd was hij hier niet live te bewonderen maar zette z'n tanden in zijn thuisland de USA. Met veel succes, want "Collide" zette hem definitief op de kaart. Voorlopig komt dit album niet in ons land uit, dus dank aan onze importeur. Hoe volg je zo'n topplaat op? Waarschijnlijk is Howie's devies gewoon doorgaan.
 
Het album opent sterk met "So stung" waarin Howie de zeilen hijst nu hij is verlaten en zich gestoken voelt door wat hem is overkomen. Heel herkenbaar zijn de vragen over het hoe en waarom. "Weightless" zit ook weer vol verwijzingen naar het water als hij over zijn liefde zingt. Klinkt trouwens erg vertrouwd dit nummer. Howie roept vaak vergelijkingen met de Coldplay-sound op, dat zal met "Longest night" ook weer gebeuren. Maar..hij komt er wel mee weg. Dit album is ook wat meer basic (de vorige was werkelijk magistraal geproduceerd door Youth). In "40 hours" kom je daardoor wat dichterbij, mede door de semi-akoestische sfeer, in Howie's donkere uren. "Be there" is de eerste single, een make-up-your-mind song. Of zal ik zeggen "Collide-a year later" ?! "Everybody loves to love a lie" is lekker basic piano, zo'n nummer dat steeds mooier wordt per draaibeurt...net als die leugens...(She'll go where she wants to go..). Dan volgt een heerlijk John Mayer tribute in "Undressed". Feelgood zomer-song met een subtiel gitaartje dat de show steelt. Jason Mraz zou dit nummer graag de zijne maken. Dit is echt zo'n nummer waar weer de nodige stelletjes op los zullen gaan....en geef ze eens ongelijk. Het kippenvel krijg ik weer ouderwets bij "Sound the alarm". Schitterend hoe Howie dit album heeft opgebouwd want dit nummer laat net als op "Stop all the world now" wat hem zo gaaf maakt en elke Coldplay vergelijking met gemak van zich af kan schudden. Klasse! "No longer what you require" zal live ongetwijfeld heftig worden. Als een bekentenis wordt hier zonder schaamte afgerekend. Muzikaal heel mooi opgebouwd, dit langste nummer van het album. Basic, maar ook full en een mooie rol voor de cello. "Postcards from Mars" (als in mannen komen van Mars...) kent een fraaie muzikale wending en de Kurt Weill piano maakt het helemaal af. Met "Counting on me" sluiten we magistraal af. Hier smullen liefhebbers van Howie van, die emotie gekoppeld aan prachtige songs. Wow....ik ben weer hooked aan deze schitterende groeiplaat. Hopelijk waagt ie volgend jaar de oversteek naar Europa. Ik zal hem opwachten...en in goed gezelschap zijn! (GJG 9,7)
 
Dit zijn de platen waarvan ik nog steeds de kick krijg en de drive om door te gaan op Vanderveen's cd-afdeling.
 
Gert Jan
(themusicbiker@kpnmail.nl  ,vanaf 4 oktober)
 
namens Vanderveen's cd-afdeling
music@vanderveen.nl