

CD RECENSIES
- Dede Priest - Kinky At The Root
- Ryan Bingham & the Dead Horses - Junk Star
- Aviv Geffen - Aviv Geffen
- Howie Day - Sound the Alarm
- Israel Nash Gripka - New York Town
- Cuby + Blizzards - Cats lost
- Daniël Lohues - Allennig 3
- Ryan Bingham & the Dead Horses - Roadhouse sun (Lost Highway label)
- Judith Owen - Mopping up karma
- Guns n’ roses - Chinese democracy
- Derrin Nauendorf - Skin of the earth
- Monte Montgomery - Monte Montgomery
- Alejandro Escovedo - Real animal
- JJ Grey & Mofro - Orange blossoms
- Rusty Truck - Luck’s changing lanes (cd&dvd)
- John Mayer - Where the light is"/Live in Los Angeles (2cd of dvd)
- Teddy Thompson - A piece of what you need
- Eli “Paperboy”Reed - Roll with you
- Sonny Landreth - From the reach
- Daniël Lohues - Allennig II
- Duffy - Rockferry
- Margaretha Kleine - Drok
- Lizz Wright - The Orchard
- Rich Wyman - Where we stand
- Ryan Bingham - Mescalito
- Andi Almqvist - Red room stories
- Will Hoge - Draw the curtains
- Justin Currie - What is love for
- Jamie Scott & the Town - Park bench theories
- Rob Dougan - Furious angels
- Egbert Meyers - Bluebonnet blues
- Ruthie Foster - The phenomenal
Aviv Geffen - Aviv Geffen
Tijdje geleden kwam mij het promotiesheet onder ogen van dit album. Even genoteerd en een promo aangevraagd maar die waren al pleitte. Enfin, het album kwam binnen en dus snel gechecked.
Mika meets David Sylvian was mijn eerste ingeving. Aviv Geffen is in Israel een megaster en dit is zijn eerste Engelstalige soloalbum. Samen met Steven Wilson (Porcupine Tree) vormt hij de groep Blackfield.
Voor mij was dit in ieder geval de eerste kennismaking met Aviv en ik ben zwaar hooked aan dit album zoals dat dan heet (en dat in de aanloop naar Rootsfestival Take Root '09). In diverse bladen komt hij er niet echt genadig van af maar dat is hun probleem ;-) . Plaat valt muzikaal gezien in twee stukken. De rustige nummers aan de ene kant, aan de andere kant bombastische, cinematic-achtige soundscapes. De track "It's allright" is een song met een lekker nazomer gevoel en bovendien heerlijk catchy met 70's gevoel en is te zien op youtube en myspace. Album opener "Black & white" is zo'n nummer waarbij het volume gewoon omhoog moet. Eindelijk weer eens een brilliant popnummer met Trevor Horne als producer. "It was meant to be a lovesong" klinkt futuristisch (producer David Sitek van Tv on the Radio) en zal het in clubs ongetwijfeld goed doen. De ballad "Berlin" (wederom Trevor Horne) is er een om door een ringetje te halen...Aviv mijmert over de vrouw veelzijdig als de stad Berlijn..en de film ontrolt zich moeiteloos met een beetje fantasie. "Heroes" is een aanklacht tegen het oorlogsgeweld waarin de soldaat na z'n dood bestempeld wordt als de hero...voor Aviv uit Israel toch geen niemandalletje. "It´s cloudy now" transformeert langzaam van beschouwende ballade maar wordt dan grimmig met gitaren en verdient een part 2/vervolg, want voor mijn gevoel is de song nog maar net begonnen als ie stopt.. De song "October" is regelrecht uit een nog te schrijven film gelopen waarin de hoofdpersoon het leven en de liefde in een eigentijds requiem van zich af zingt. Dan volgt mijn favoriet "Now or never", een perfecte popsong met gitaren, geweldige melodie en tekst die je het leven in wil trekken. Op subtiele wijze valt alles hier op z'n plek. "The one" opent oosters in deze love-gone-wrong song waarin de hoofdpersoon met enige rancune terugblikt op wat eens zijn ware was. Hier moet een fraaie gothic clip van te maken zijn, mooie uitdaging voor onze filmcollega Lianne. The ballad "Forest in my heart" met Aviv en een piano in de hoofdrol is een prachtig melancholisch nummer over de eenzaamheid in zijn jeugd dat een prachtig Coldplay-achtig einde heeft. Een indrukwekkend album dat absoluut naar meer smaakt. (GJG 9,2)
http://www.myspace.com/avivgeffen
Mika meets David Sylvian was mijn eerste ingeving. Aviv Geffen is in Israel een megaster en dit is zijn eerste Engelstalige soloalbum. Samen met Steven Wilson (Porcupine Tree) vormt hij de groep Blackfield.
Voor mij was dit in ieder geval de eerste kennismaking met Aviv en ik ben zwaar hooked aan dit album zoals dat dan heet (en dat in de aanloop naar Rootsfestival Take Root '09). In diverse bladen komt hij er niet echt genadig van af maar dat is hun probleem ;-) . Plaat valt muzikaal gezien in twee stukken. De rustige nummers aan de ene kant, aan de andere kant bombastische, cinematic-achtige soundscapes. De track "It's allright" is een song met een lekker nazomer gevoel en bovendien heerlijk catchy met 70's gevoel en is te zien op youtube en myspace. Album opener "Black & white" is zo'n nummer waarbij het volume gewoon omhoog moet. Eindelijk weer eens een brilliant popnummer met Trevor Horne als producer. "It was meant to be a lovesong" klinkt futuristisch (producer David Sitek van Tv on the Radio) en zal het in clubs ongetwijfeld goed doen. De ballad "Berlin" (wederom Trevor Horne) is er een om door een ringetje te halen...Aviv mijmert over de vrouw veelzijdig als de stad Berlijn..en de film ontrolt zich moeiteloos met een beetje fantasie. "Heroes" is een aanklacht tegen het oorlogsgeweld waarin de soldaat na z'n dood bestempeld wordt als de hero...voor Aviv uit Israel toch geen niemandalletje. "It´s cloudy now" transformeert langzaam van beschouwende ballade maar wordt dan grimmig met gitaren en verdient een part 2/vervolg, want voor mijn gevoel is de song nog maar net begonnen als ie stopt.. De song "October" is regelrecht uit een nog te schrijven film gelopen waarin de hoofdpersoon het leven en de liefde in een eigentijds requiem van zich af zingt. Dan volgt mijn favoriet "Now or never", een perfecte popsong met gitaren, geweldige melodie en tekst die je het leven in wil trekken. Op subtiele wijze valt alles hier op z'n plek. "The one" opent oosters in deze love-gone-wrong song waarin de hoofdpersoon met enige rancune terugblikt op wat eens zijn ware was. Hier moet een fraaie gothic clip van te maken zijn, mooie uitdaging voor onze filmcollega Lianne. The ballad "Forest in my heart" met Aviv en een piano in de hoofdrol is een prachtig melancholisch nummer over de eenzaamheid in zijn jeugd dat een prachtig Coldplay-achtig einde heeft. Een indrukwekkend album dat absoluut naar meer smaakt. (GJG 9,2)
http://www.myspace.com/avivgeffen