Een album waar ik naar uit gekeken heb is de nieuwe Andi Almqvist. Zijn vorige cd (Can't stop laughing) uit 2006 vind ik nog steeds één van de beste rootsalbums van 2006. Wat met deze plaat duidelijk wordt is dat Andi er voor waakt in herhaling te vervallen. De sfeer is soms sinister en onheilspellend, toch is het rootsgevoel nooit ver weg. Samen met de zigeuner-violiste Sara Jefta doolt Andi door de donkere krochten van het mens zijn. Tom Waits, Nick Cave, Bram Vermeulen zijn kwa invloed nooit ver weg. "Low-dive Jenny en Katzenjammer" klinken als de soundtrack van een nachtmerrie waarin weerwolven je op de hielen zitten...terwijl je voeten vastgelijmd zitten aan de straat. Toch hoef je niet bang te zijn, want hoewel Andi misschien een beetje vreemd is, weet hij toch je vertrouwen te winnen met zijn rare oprechte liedjes. En zijn stem is echt prachtig en robuust. Hij zingt "Red room" dat aan persoonlijke ellende een eind kan komen als je het lef hebt om over je shit heen te stappen en door te gaan met je leven. Het prachtig meeslepende "Midnight" combineert piano, een meeslepende grandeur terwijl de zigeunerviool hier een eigenwijs karakter durft te tonen. De songs zijn weinig opbeurend maar verrassen telkens weer door bijzondere structuren en met teksten die iemand als Bram Vermeulen zo fraai beheerste. "Mother nature" heeft een hels orgel dat je samen met een plukkende bas tegen de muur smijt en je naar adem doet happen. Tom Waits zou er haast jaloers op worden. Het is ook de diversiteit in verschillende orgels die heel fraai de sfeer bepalen. Verder hebben de reizen door Oost Europa Andi muzikaal mede gevormd en dat voelt violiste Sara Jefta echt perfect aan. Het weirde "Confession" duikt ongetwijfeld nog op in een Quinten Tarantino film. In "Sour grapes" is hij Tom Waits en wordt met alleen drums, electrische gitaar en die stem de definitie van intensiteit even aangescherpt. De afsluiter "Vampire fangs" sluit ingetogen af, volledig in zijn eigen stijl die Andi Almqvist met dit album verder verkent en uit weet te bouwen. Andi is uniek, niet allerdaags en beluistering vergt lef. Volgend jaar live op Euro Sonic en de bluesnacht in Groningen. En wie weet...Assen. Misschien wel mijn album van het jaar !! Ik nodig je uit kennis te maken met dit fenomeen uit Zweden (GJG 9,9)